Bir Derviş Sultan
Osmanlı Devleti’nin altıncı padişahı olan II. Murad, 1404 yılında Amasya’da doğdu. Babası Çelebi Mehmed’in vefatıyla 1421 yılında tahta çıktı. II. Murad, sadece askeri başarılarıyla değil, sanata, felsefeye ve tasavvufa olan düşkünlüğüyle de bilinir. Osmanlı tarihinde kendi isteğiyle tahttan feragat eden (vazgeçen) tek padişahtır.
Balkanlar'da Türk Mührü: Varna ve II. Kosova
II. Murad dönemi, Haçlı dünyasının "Türkleri Avrupa'dan atma" hayallerinin tamamen suya düştüğü dönemdir:
Varna Zaferi (1444): Tahtı küçük yaştaki oğlu II. Mehmed'e bırakmasını fırsat bilen Haçlı ordusu saldırıya geçince, II. Murad ordunun başına tekrar geçti ve büyük bir zafer kazandı.
II. Kosova Savaşı (1448): Bu zaferle Balkanlar’daki Türk hakimiyeti kesinleşti. Avrupalılar, Türkleri Balkanlar’dan atamayacaklarını bu savaşla anladılar.
İlginç Bir Olay: Tahtı Oğluna Bırakması
1444 yılında, hem yorgunluktan hem de dünyevi hırslardan uzaklaşmak istemesi nedeniyle tahtı 12 yaşındaki oğlu II. Mehmed'e (Fatih) bırakarak Manisa'ya inzivaya çekildi. Ancak Haçlı tehlikesi baş gösterince, oğlunun meşhur; "Eğer padişah iseniz gelin ordunuzun başına geçin; yok eğer ben padişah isem size emrediyorum, gelip ordumun başına geçin!" mektubu üzerine geri döndü.
Sanat ve Kültürün Hamisi
II. Murad döneminde Edirne, bir kültür ve sanat merkezi haline geldi. Şairleri, alimleri ve sanatçıları sarayında toplar, onlarla ilmi sohbetler yapardı. Edirne’deki meşhur Üç Şerefeli Camii ve Muradiye Külliyesi onun döneminin mimari şaheserleridir.
Vefatı ve Bursa
1451 yılında Edirne'de vefat etti. Vasiyeti üzerine Bursa'daki Muradiye Külliyesi'ne defnedildi. Türbesinin üzeri, yağmur rahmetinden mahrum kalmamak için açık bırakılmıştır ve bu durum onun ne kadar mütevazı bir şahsiyet olduğunu gösterir.

Yorumlar
Yorum Gönder